Unutulanlar aslında hiç yaşanmamış ya da yaşananlar hiç unutulmamış gibi gelsede bazen; gönül unutmaya yeltenmiyor ve vazgeçmiyorsa her an,
Eskisi gibi olmayanı eskileştirmeye çalışıyor ve her çırpınışta batan güneşle birlikte batıyorsa hayallerin,
Gerçekte olan kurduğun dünyaya ağır geliyor, senden başka herkes bu yükü taşıyabiliyor, sen altından kalkamıyorsan,
Doğru yolda olduğuna inanıp her gün bunun için çabalıyorsan ve aklından geçenleri faşist insanlara rağmen gerçekleştirmek için çabalıyorsan,
Gibi birşeyler yazayım dedim devamı gelmedi. :) Aslında bilenler vardır; Can Yücel'in "Eğer" adlı şiirinden esinlendim. Bir Can Yücel olamam belki ama denemekte güzeldi. Eh napalım artık başka denemelerimin sonu gelir umarım.
Bazen kendi kendime düşünürken; -hani olur ya- ileride ünlü bir şair, yazar ya da edebiyatçı falan olursam, bunlarla da tanınıcam. En çok korktuğum şey ise arkamdan "Bu yazamıyordu beyaa sonradan adam oldu" gibi şeyler söylenmesi olurdu. Gerçi ben nerde yazar falan olacağım? Üstüne üstlük sayısal okurken :D. Neyse yine kafanızı şişirdim. Görüşürüz dostlarım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder